logo circle black

 

KONSPEKT EDUKACYJNY

 

Kurs kosmetyczny pierwszego stopnia

 

LEKCJA 2 – BUDOWA SKÓRY

Definicja budowy skóry

Skóra chroni organizm przed uszkodzeniami mechanicznymi, wpływami atmosferycznymi, chemicznymi, biologicznymi, jak również pełni funkcję termoregulacyjną i wydalniczą oraz przyczynia się do wymiany gazowej. Skóra stanowi największy organ ludzkiego ciała, waży około 2,5 – 3 kg. i ma powierzchnię około 1,5 do 2 m². Grubość skóry osiąga 0,3 – 2,4 mm. Skóra na powiekach jest cieńsza czterokrotnie.

Skóra zbudowana jest z trzech warstw:

  • Naskórka (epidermis).
  • Skóry właściwej (corcium).
  • Tkanki podskórnej (subcutis).


Naskórek:

Stanowi on bezpośrednią granicę między organizmem a otaczającym nas światem zewnętrznym.


Zbudowany jest z 5 warstw ułożonych kolejno od dołu ku górze:

  • Podstawna zwana rozrodczą.
  • Kolczysta.
  • Ziarnista.
  • Warstwa jasna.
  • Warstwa rogowa.

Proces odnowy komórkowej zachodzący w naskórku wynosi średnio od 26 do 28 dni, natomiast z wiekiem ten okres ulega wydłużeniu.

Skóra właściwa:

Jest ściśle powiązana z tkanką podskórną, składa się przede wszystkim z tkanki tłuszczowej i łącznej. Zawiera naczynia krwionośne, zakończenia nerwów i przydatki skóry.

Wyróżniamy 2 warstwy:

  • Brodawkowa.
  • Siateczkowa.


Tkanka podskórna:

Składa się ze zrazików tłuszczowych przedzielonych tkanką łączną, włóknistą a w przestrzeniach międzyzrazikowych znajdują się części wydzielnicze gruczołów potowych, naczynia krwionośne
i włókna nerwowe.

Czynniki wpływające na stan skóry, które nie podlegają kontroli:

  • Proces starzenia się.
  • Dzieciństwo.
  • Wiek dojrzały.
  • Starość.
  • Słońce.
  • Wilgotność powietrza.
  • Różnica temperatur.
  • Wiatr.
  • Zanieczyszczenie środowiska.


Czynniki podlegające naszej kontroli:

  • Sen.
  • Woda.
  • Odżywianie.
  • Ruch na świeżym powietrzu.
  • Stres.
  • Substancje trujące.
  • Palenie papierosów.
  • Picie alkoholu.
  • Środki farmakologiczne.


Wyróżniamy następujące rodzaje skóry:

  • Normalna.
  • Sucha.
  • Tłusta.
  • Mieszana.
  • Wrażliwa.
  • Naczynkowa.
  • Alergiczna.
  • Zniszczona.
  • Starcza.

Budowa skóry

Budowa skory 2

Budowa skóry:

1) Naskórek
2) Skóra właściwa
3) Tkanka podskórna
4) Łodyga włosa
5) Por skórny
6) Brodawki skórne
7) Mięsień przywłosowy
8) Gruczoł łojowy
9) Cebulka włosa
10) Naczynia krwionośne
11) Gruczoł potowy
12) Komórki tłuszczowe

 

Schorzenia skóry najczęściej spotykane w gabinecie kosmetycznym

Łojotok

Jest to zwiększona czynność gruczołów łojowych. Wydzielanie i wytwarzanie łoju podlega wpływom fizjologicznym. Pierwsze nasilenie występuje już w okresie niemowlęcym jak również w okresie dojrzewania płciowego i wówczas też mogą wystąpić pierwsze objawy trądzika pospolitego. Na regulację wydzielania łoju mają wpływ następujące czynniki:

  • Nadmiar androgenów.
  • Niedobór witamin: A, E, B2, PP, C.
  • Zmiany łojotokowe pojawiają się na twarzy, dekolcie, ramionach i plecach. Leczenie polega na kąpieli ziołowej z rumianku, łopianu, podbiału, rozmarynu, skrzypu, tymianku, nagietka i szałwii.


Trądzik pospolity

Rozwija się na podłożu cery tłustej. Warstwa rogowa cery jest zgrubiała, słabo ukrwiona i ma kolor szaro – żółty. Na skórze są widoczne rozszerzone ujścia gruczołów łojowych. Zaskórniki i zmiany te powstały na skutek zaczopowania ujścia gruczołów łojowych przez złuszczające się masy rogowe, grudki i nacieki zapalne. Trądzik pospolity występuje przede wszystkim w okresie dojrzewania około 13 roku życia i dotyczy 50% młodzieży. Głównymi miejscami zmian skórnych są okolice twarzy, pleców i klatki piersiowej a w bardzo zaawansowanym stadium zmiany mogą obejmować cały tułów, przechodząc na pośladki i uda.

Trądzik pospolity

Przyczyny powstawania: czynniki genetyczne, zaburzenia hormonalne, czyli androgeny (wpływają na powiększenie gruczołów łojowych) i bakterie. Po zaniedbaniu trądzika pospolitego dochodzi, do trądzika ropowiczego. Oprócz tych zmian dochodzą w trądziku, ropowicznym dodatkowo torbiele ropne a gojenie następuje przez bliznowacenie, blizny są nierówne.

Trądzik skupiony

Występują głębokie nacieki i torbiele ropne, są liczne i drobne zaskórniki i oprócz miejsc typowych tj: twarz, plecy, klatka piersiowa obejmują okolice pach, pachwin i pośladków. Trądzik skupiony ma to do siebie, że występuje w miejscach nietypowych.

Trądzik bliznowcowy

Polega na tworzeniu się blizn w obrębie wykwitów trądzikowych, często towarzyszy trądzikowi ropowiczemu lub skupionemu, niekiedy pojawia się w okolicy karku.

Trądzik różowaty

Jest zaliczany do nerwic naczyniowo ruchowych skóry twarzy. Objawia się on nawrotem lub stałym różowieniem twarzy oraz przerostem gruczołów łojowych. Przyczyna powstawania nie jest znana.

Czynniki usposabiające:

  • Zaburzenia żołądkowo – jelitowe najczęściej niedokwaśność soku żołądkowego.
  • Zaburzenia hormonalne (zmiany nie występują przed okresem pokwitania a częste są w okresie przekwitania kobiet).
  • Zaburzenia naczyniowo – ruchowe powiązane z układem nerwowo – wegetatywnym.
  • Wpływ ma również różnica temperatur spożywanego pokarmu.
  • Działanie bodźców emocjonalnych.


Choroba przebiega w trzech podstawowych fazach:

  • Okres początkowy – pojawiające się zmiany mają charakter rumieniowy z przemijającym zaczerwienieniem twarzy.
  • W obrębie trwale – utrzymujących się ognisk coraz intensywniej zaczerwienionych pojawia się rozszerzenie naczyń skóry.
  • W ramach postępu – choroby w obrębie ognisk zapalnych rozwijają się grudki zapalne oraz płytkie krostki, albo wykwity mieszane.
  • Występuje wyłącznie na twarzy. Zmiany pojawiają się początkowo na nosie, później na policzkach a następnie na części środkowej czoła i brody, oraz dalej w kierunku okolic podszczękowych. Ogniska mają zwykle układ symetryczny. Chorzy skarżą się często na uczucie gorąca i przekrwienia twarzy jak i dochodzi do zgrubienia skóry, szczególnie w obrębie policzków. Przebieg trądzika różowatego jest zmienny, zaostrzenie pojawia się na wiosnę i może utrzymać się przez wiele lat jak i po jakimś czasie ustąpić. W około 50% przypadków dochodzi również do powikłań ocznych, czyli: zapalenie spojówek, brzegów powiek jak i zajęcia rogówek oczu.


Zaskórnik, czyli wągier

Jest to drobny czop rogowo – łojowy zalegający w przewodzie gruczołu łojowego. Jego powierzchnia jest ciemna na skutek utlenienia się keratyny, spotykamy dwa rodzaje zaskórników:

  • Zaskórnik otwarty, w którym czop rogowo łojowy jest czarny, dobrze widoczny.
  • Zaskórnik zamknięty jest pokryty naskórkiem i przed usunięciem należy zrobić ujście.

Zaskórniki występują głównie w miejscach objętych łojotokiem. Usuwa się je mechanicznie poprzez wyjałowioną gazę wyciskając je opuszkami palców.

Prosak

Występuje w postaci małego tworu wielkości ziarna prosa, umiejscowionego tuż pod naskórkiem powierzchownie. Jest to najczęściej gruczoł potowy lub łojowy powstały na skutek nadmiernego rogowacenia wydzieliny tłuszczowej. Jest twardy, wyraźnie widoczny na skórze. Występuje najczęściej na twarzy, policzkach, czole, powiekach a także w okolicach narządów płciowych i na powierzchniach blizn. Usuwa się go poprzez wyciśnięciu po uprzednim nacięciu, czyli zrobieniu ujścia.

Kaszak

Występuje w postaci pojedynczych lub mnogich okrągłych twardych torbieli wielkości ziarnka grochu do gołębiego jaja. Najczęściej występują w obrębie mieszka włosowego lub gruczołu łojowego. Kaszaki są pokryte skórą i nie wykazują stanów zapalnych. Często na szczycie kaszaka jest widoczny rogowy czop przypominający zaskórnik. Kaszaki umiejscawiają się najczęściej na owłosionej skórze głowy, twarzy, karku, za uszami, na tułowiu i w okolicy narządów płciowych. Zmiany te utrzymują się dość długo a leczenie polega na chirurgicznym usunięciu wraz z torebką.

Bliznowiec

Bliznowiec (keloid) jest zaliczany do nowotworów łagodnych, pochodzenia łącznotkankowego. Stanowi on odmianę włókniaka twardego.

Występują także takie choroby skóry jak:

  • Rogowacenie mieszkowe.
  • Mięczak zakaźny.
  • Brodawki łojotokowe.
  • Brodawki wirusowe (zakażone wirusem).
  • Brodawki zwykłe.
  • Włókniaki.
  • Bliznowiec.
  • Piegi.
  • Kępki żółte.

 

Uwaga:
Program szkoleń jest programem autorskim, stanowi własność intelektualną Placówki Kształcenia Ustawicznego „STYL – STUDIO” i jako taki podlega ochronie zgodnie z ustawą o „Prawie Autorskim i Prawach Pokrewnych” z dnia 4.02.1994 r. Dz. U. nr 24 poz. 83 z późniejszymi zmianami. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Zakaz kopiowania części lub całości konspektu edukacyjnego.


Opracowała mgr Katarzyna Kaleta