Zabezpieczone: Konspekt kurs kosmetyczny pierwszego stopnia manicure

KONSPEKT EDUKACYJNY Kurs kosmetyczny pierwszego stopnia LEKCJA 7 - MANICURE HYBRYDOWY Definicja paznokci Paznokcie podobnie jak włosy, gruczoły łojowe i potowe należą do przydatków skóry. Stanowią produkt rogowacenia naskórka, składają się ze zrogowaciałych keratynocytów (zwanych korneocytami). Paznokieć stanowi ochronę dla mocno ukrwionych i unerwionych zakończeń palców rąk i nóg. Jest szczelną rogową płytką, odporną na termiczne i chemiczne wpływy, która ochrania tkankę właściwą łoża paznokciowego od różnych czynników zewnętrznych. Paznokieć jest również podporą i przy dotyku lub ucisku umożliwia dokładniejsze wyczuwanie. Płytka paznokciowa u zdrowych ludzi jest gładka, lekko wypukła, bezbarwna i prawie przejrzysta. Wielkość oraz grubość płytki paznokcia zmieniają się wraz z wiekiem, rodzajem wykonywanej pracy i ogólnym stanem organizmu. Długość płytki paznokcia to średnio 10 – 17 mm, szerokość 10 – 15 oraz grubość 0,305 – 0,369 mm. Dane te są schematyczne i skłonne do znacznych wahań u każdego człowieka, np. u kobiet paznokcie są stosunkowo mniejsze i cieńsze niż u mężczyzn. Różnice w rozmiarach można również dostrzec między tymi samymi palcami prawej i lewej ręki. BUDOWA PŁYTKI PAZNOKCIA Budowa płytki paznokcia: 1) Wał paznokciowy tylny (proksymalny) 2) Płytka paznokcia 3) Hyponychium 4) Łożysko paznokcia 5) Paliczek dystalny dalszy 6) Obrączek naskórkowy 7) Oskórek 8) Warstwa rogowa naskórka 9) Eponychium 10) Macierz Anatomia paznokcia Macierz paznokcia to najważniejszy element płytki paznokciowej. Znajduje się bezpośrednio pod wałem paznokciowym tylnym (proksymalnym) i odpowiada za prawidłowy wzrost, wygląd oraz kondycję paznokcia. Wyróżniamy tutaj onihoblasty macierzy – warunkują główny wzrost płytki paznokciowej. Uszkodzona lub naruszona macierz paznokcia sprawia, że paznokcie rosną zdeformowane oraz pobruzdowane, co jednak nie jest przeciwwskazaniem do wykonania usługi. Dla mocnych oraz zdrowych paznokci warto uzupełnić dietę w: witaminy A i E, witaminy z grupy B w tym biotynę, cynk, kwasy omega-3 oraz odpowiednią ilość wody ok. 1,5 litra dziennie. Eponychium to cienki odcinek znajdujący się w dolnej części proksymalnego wału paznokciowego. Zawiera wyspecjalizowane komórki macierzyste produkujące oskórek. Eponychium pełni funkcje ochronne dla macierzy paznokcia przed dostępem wirusów, bakterii, drobnoustrojów oraz alergenów. Oskórek, inaczej cuticle zwany również nabłonkiem. Produkowany przez komórki macierzyste eponychium. Jest to rodzaj tkanki naskórka - cienka, bezbarwna warstwa martwej tkanki, która mocno przylega do płytki paznokcia i stanowi jedną z najbardziej lepkich struktur w ciele człowieka. Zwykle znajduje się w każdym zakamarku płytki paznokciowej, dlatego niejednokrotnie jest zmorą każdej stylistki. Łożysko paznokcia to lekko różowa tkanka znajdująca się bezpośrednio pod płytką paznokcia. W łożysku paznokcia znajdują się zakończenia naczyń krwionośnych oraz nerwowych, a także warstwa rozrodcza – onihoblasty łoża, które biorą udział w zwiększeniu grubości płytki paznokcia. Hyponychium, czyli obrąbek naskórkowy podpaznokciowy. Tkanka znajdująca się między płytką paznokcia a łożyskiem. Ulega rozrostowi przy długich paznokciach, stanowiąc dodatkową stabilizację dla przerośniętego brzegu wolnego. Jest to bardzo delikatna struktura, która nie wolno w żaden sposób usuwać, bowiem jakakolwiek ingerencja grozi powstaniem stanów infekcyjnych. Wał paznokciowy tylny (część proksymalna) zwany również fałdem proksymalnym. To cały płat skóry pokrywający macierz, rozciągający się od krawędzi widocznej płytki paznokcia do pierwszego stawu palca. Obrąbek naskórkowy to skrajna, zrogowaciała część fałdu proksymalnego. Pozbawiona jest naczyń krwionośnych oraz nerwowych, dzięki czemu bezpiecznie możemy usuwać jej część podczas wykonywania manicure. Ta skórka tworzy ważne uszczelnienie między wałem proksymalnym a płytką paznokcia - zapobiegając przedostawaniu się organizmów zakaźnych pod skórę. Gdy obrąbek naskórkowy zostanie nadmiernie zaatakowany chemicznie, fizycznie starty/przecięty lub uszkodzony, wtedy warstwa wierzchnia staje się grubsza i twardsza, aby zapewnić lepszą ochronę przed dalszym nadużyciem lub obrażeniami. Przy zbyt agresywnym wykonywaniu manicure, organizmy zakaźne przez uszkodzoną tkankę mogą uzyskać dostęp i wchodząc do skóry doprowadzić do potencjalnie poważnych infekcji, trwałych uszkodzeń płytki paznokcia i/lub infekcji kości, co może prowadzić do utraty palca. Również reakcje alergiczne na produkty do sztucznych paznokci są znacznie bardziej prawdopodobne w przypadku wielokrotnego narażenia na uszkodzoną, pociętą lub otartą skórę. Dlatego tak ważne jest staranne i umiejętne wykonywanie manicure w tych miejscach. Obłączek, tzw. lunula to część płytki paznokcia, która leży bliżej tylnego wału, ma matowe zabarwienie i półksiężycową formę. Jest najdelikatniejszą, najcieńszą i żywą częścią paznokcia. Koloryt obłączka jest spowodowany procesami zachodzącymi w komórkach macierzy – onihoblastach, które wraz ze wzrostem przesuwając się w stronę brzegu wolnego, twardnieją i stają się białe. Później są bezbarwne, gdy ich jądra stają się spłaszczone. Brzeg wolny czyli część dystalna paznokcia. To strefa swobodnej części paznokcia, gdzie płytka paznokcia jest oddzielona od łoża paznokciowego. W jej dolnej powierzchni można wyróżnić szereg płaskich i mocno zabarwionych komórek, stąd zmiana zabarwienia płytki paznokciowej. Wały boczne czyli części lateralne, które z obydwu stron otaczają płytkę paznokcia. Peryonychium to boczne skórki znajdujące się w częściach lateralnych paznokcia, które chronią łoże paznokcia przed wnikaniem bakterii, drobnoustrojów oraz ewentualnymi zakażeniami. BUDOWA PAZNOKCIA Budowa paznokcia: 1) Brzeg wolny 2) Płytka Paznokcia 3) Peryonychium 4) Obłączek 5) Oskórek 6) Wały boczne 7) Hyponychium 8) Linia wzrostu paznokcia 9) Łoże paznokcia 10) Macierz 11) Fałd proksymalny Na płytkę paznokcia składają się dwie powierzchnie: zewnętrzna, która jest gładka i błyszcząca oraz wewnętrzna (nierówna), która tworzy rogowe występy, przez co szczelnie przylega do łoża paznokcia. Płytki paznokci są keratyną, czyli substancją, która wychodzi z innych substancji chemicznych – aminokwasów. Dlatego paznokcie w 100% składają się z substancji chemicznych: węgla, tlenu, azotu, wodoru i siarki, a także śladowych ilości żelaza, aluminium, miedzi, srebra oraz złota. Bardzo duże znaczenie w składzie chemicznym paznokci ma siarka, która tworzy siarkawe związki, przez co dodaje mocy odżywczej paznokciom. Paznokcie spełniają następujące funkcje: chronią opuszki palców przed urazami, ułatwiają chwytanie i utrzymywanie drobnych przedmiotów, zwiększają precyzję ruchów palców, zwiększają wrażliwość dotykową, stan paznokci wykorzystywany jest w diagnostyce różnych chorób, pełnią rolę estetyczną. Zmiany płytki paznokciowej Stylistka często ma do czynienia ze zmianami w obrębie paznokci oraz skóry dłoni. W tym przypadku należy rozróżniać zmiany, które można poprawić odpowiednim zabiegiem manicure oraz zmiany chorobowe, którymi powinien zająć się lekarz dermatolog. Zmiany płytki paznokciowej mogą być nabyte – skutek określonej choroby lub działania chorobotwórczych czynników zewnętrznych (chemikalia, urazy mechaniczne) lub wrodzone – zmiany uwarunkowane genetycznie. Zmiany paznokcia mają rozmaite przyczyny i często nie występują same, ale są typowym objawem towarzyszącym innym chorobom (np. łuszczycy). Przyczyny zmian płytki paznokciowej: niedotlenienie, niedobór minerałów lub żelaza, ogólne niedożywienie, kontakt z chemikaliami i wilgocią, stałe podrażnianie macierzy, możliwość zakażenia grzybami lub bakteriami. Najczęściej występujące zmiany płytki paznokciowej, tzw. zmiany pierwotne: zaklęśnięcie płytki paznokciowe, zmiany związane z zaburzeniami przemiany materii, oddzielanie się płytki paznokciowej od łożyska, łamliwość, bruzdowania poprzeczne i podłużne paznokci, paznokieć naparstkowy, przerost płytki paznokciowej. Przeciwwskazania przy wykonaniu manicure: drożdżyca. grzybica dłoni i paznokci. łuszczyca. liszaj płaski. zanokcica. brodawki. choroby wału paznokcia. stany alergiczne. stany zapalne i infekcyjne. Drożdżyca – zmiany rozpoczynają się od wału paznokcia, w którym powstaje stan ropny. Wał jest obrzęknięty i nawisa nad płytką paznokcia, a przy naciśnięciu wydobywa się wydzielina ropna. Sama płytka jest szara, matowa, bruzdowata poprzecznie lub podłużnie. Grzybica dłoni – występuje stosunkowo rzadko, charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem. Obserwuje się zmiany rumieniowo złuszczające i pęcherzykowate na powierzchni dłoniowej przechodzące na powierzchnie boczne, a następnie grzbietowe palców i rąk. Grzybica paznokci – płytka paznokcia ma zmianę rozpoczynającą się od wolnego brzegu paznokcia. Płytka jest szara lub zielonkawa, matowa, krucha, łamliwa, występuje nieregularne poprzeczne lub podłużne bruzdowanie płytki, aż do całkowitego jej spełznięcia. Łuszczyca – płytka paznokciowa staje się matowa, krucha, zgrubiała, czasami istnieją punkcikowe wgłębienia jak w naparstku, zmiany cofają się bardzo powoli i opornie. Liszaj płaski – płytka paznokcia jest krucha, bruzdowata i łamliwa. Leczenie jest trudne, prowadzone przez dermatologa. Zanokcica – ropne zapalenie tkanek około paznokciowych. Choroba ma przebieg ostry, zmiany są bardzo bolesne, wał paznokcia jest bardzo zaczerwieniony, spuchnięty ze zmianami ropnymi. Podczas stylizacji można spotkać się z patologią płytki paznokcia, jaką jest zakażenie pałeczką ropy błękitnej - bakteria występująca w wodzie. Zagnieżdżeniu pod paznokciem przedłużonym sprzyjają niewielkie naddarcia skóry wałów paznokciowych, przybiera kolor butelkowo-zielony lub brunatny, żywi się keratyną. Można ją usunąć z powierzchni płytki poprzez opiłowanie, jednak zwykle ginie, gdy dostaje tlen. Gdy bakteria dostaje się bardzo głęboko i dochodzi do znacznego odbarwienia, najlepiej zostawić do zrośnięcia płytki. W sytuacjach niepokojących warto skorzystać z konsultacji dermatologicznej. Wyposażenie stanowiska pracy: Stolik z lampką i podpórką na rękę (szerokość stolika nie większa niż 50 cm). Podkład do manicure/ręczniki papierowe. Sterylizator autoklaw. Preparaty do dezynfekcji. Szczoteczka. Frezarka. Frez kamienny ścięty stożek. Frez diamentowy walec. Oliwka do skórek. Krem do pielęgnacji dłoni. Umywalka z bieżącą ciepłą i zimną wodą. Kosz na śmieci. Apteczka pierwszej pomocy. Preparaty do dezynfekcji: Do dezynfekcji higienicznej i chirurgicznej rąk preparat hypoalergiczny na bazie alkoholu. Do dezynfekcji powierzchni i sprzętu medycznego preparat alkoholowy o szerokim spektrum działania na: bakterie, grzyby, wirusy, prątki oraz spory. Do dezynfekcji po przerwaniu łączności tkanki miękkiej – preparat odkażający i hamujący krwawienie. Higiena pracy Podstawą bezpiecznej pracy w salonie jest zachowanie odpowiedniej higieny. Dlatego należy pamiętać o przestrzeganiu podstawowych czynności w salonie: – zachowanie zasad aseptyki oraz antyseptyki; – przygotowanie stanowiska pracy (dostosowanie do własnych potrzeb wysokości biurka oraz krzesła, wyposażenie w niezbędny sprzęt, akcesoria oraz kosmetyki do pracy, sprawdzenie sprawności urządzeń); – dezynfekcja stanowiska pracy oraz utrzymanie w czystości; – dezynfekcja i sterylizacja narzędzi ostrych (frezy, cążki, dłutka); – praca akcesoriami jednokrotnego użytku (pilniki, patyczki drewniane); – przygotowanie stylistki do zabiegu (odzież ochronna, mycie oraz dezynfekcja dłoni, rękawiczki ochronne, włosy długie i półdługie należy spiąć, aby nie dotykały stanowiska pracy); – przygotowanie klientki do zabiegu (wskazanie miejsca, dezynfekcja dłoni); – przeprowadzenie wywiadu z klientką, propozycja stylizacji; – ocena stanu skóry dłoni i paznokci oraz wykluczenie przeciwwskazań do zabiegu; Etapy dezynfekcji/sterylizacji: Dezynfekcja narzędzi i akcesoriów preparatem alkoholowym; Oczyszczenie powierzchni narzędzi i akcesoriów – szczoteczka/myjka ultradźwiękowa; Osuszanie oczyszczonych narzędzi i akcesoriów; Sterylizacja narzędzi ostrych w autoklawie; Przechowywanie w odpowiednio przystosowanych pojemnikach. Rodzaj manicure, czyli sposób opracowania wszelkich zrogowaceń oraz oskórka w okolicy płytki paznokciowej jest zależny od stanu skóry klientki. Przy skórze bardzo wilgotnej wskazane jest wykonanie manicure tradycyjnego, natomiast skóra sucha jest wskazaniem do wykonania manicure frezarkowego lub kombinowanego. Wyróżniamy rodzaje manicure: manicure klasyczny (tradycyjny) – polega na wymoczeniu skórek w wodzie ze zmiękczaczem i usunięciu skórek cążkami. manicure biologiczny – polega na zastąpieniu zabiegu wycinania skórek specjalnym płynem lub kremem, który powoduje wykruszenie się skórek; nie wycinamy skórek cążkami. manicure frezarkowy – opracowanie wałów paznokciowych i usunięcie skórek frezami przy użyciu frezarki. manicure kombinowany – połączenie manicure klasycznego (użycie narzędzi ostrych) oraz manicure frezarkowego (opracowanie wałów paznokciowych frezami). Manicure frezarkowy krok po kroku: 1) Zastosowanie frezu kamiennego – ścięty stożek Usuwamy warstwę zrogowaciałą pomiędzy płytką paznokcia a wałami bocznymi. Obroty frezu: 7 – 10 tys. Wały prawe – w prawym kierunku, Wały lewe – w lewym kierunku, Ruch frezów – od synusów w dół. 2) Zastosowanie frezu kamiennego – ścięty stożek Usuwamy obrąbek naskórkowy. Obroty frezu: 7 – 10 tys. Kierunek frezu: w prawo, Ruch frezu – od lewego do prawego synusa, Kąt nachylenia frezu jest zależny od wysokości wału proksymalnego. 3) Zastosowanie frezu kamiennego – ścięty stożek Usuwamy oskórek. Obroty frezu: 5 – 7 tys. Kierunek frezu: w prawo, Ruch frezu – od prawego do lewego synusa, Frez ustawiony jest równolegle do płytki paznokcia. 4) Zastosowanie frezu – diamentowy walec Usuwamy warstwę zrogowaciałą na wałach bocznych. Obroty frezu: 7 – 10 tys. Wały prawe – w prawym kierunku, Wały lewe – w lewym kierunku, Ruch frezów – od synusów w dół. Technika wykonania zabiegu manicure hybrydowy: Przygotowanie stanowiska pracy, stylistki oraz klientki do zabiegu. Dezynfekcja skóry dłoni stylistki oraz klientki (nakładamy 3 ml preparatu i rozcieramy na dłoniach). Przeprowadzenie wywiadu z klientką, propozycja stylizacji. Ogląd dłoni, wykluczenie przeciwwskazań do zabiegu. Jeśli na paznokciach są jakieś produkty, np. lakier lub żel czy hybryda, pierwszą czynnością jest usunięcie ich z powierzchni płytki. Oczywiście te czynności należy wykonywać delikatnie, aby nie doszło do uszkodzenia mechanicznego, czyli przepiłowania. Zabieg manicure hybrydowy zaczynamy wykonywać od małego palca. Usuwamy warstwę zrogowaciałą z wałów bocznych (10 palców). Frez obraca się 7 – 10 tys. w prawym kierunku; ruch frezów – od synusów w dół. Usuwamy obrąbek naskórkowy (10 palców). Frez obraca się 7 – 10 tys. obrotów w prawym kierunku; ruch frezu – od lewego do prawego synusa; kąt nachylenia frezu jest zależny od wysokości wału proksymalnego. Usuwamy oskórek (10 palców). Frez obraca się 5 – 7 tys. obrotów w prawym kierunku; ruch frezu – od prawego do lewego synusa; frez ustawiony jest równolegle do płytki paznokcia. Usuwamy zrogowacenia z wałów bocznych (10 palców). Frez obraca się 7 – 10 tys. w prawym kierunku; ruch frezów – od synusów w dół. Usuwamy pył z płytki paznokcia szczoteczką. Usuwamy pozostałe skórki przy użyciu cążek. Piłujemy brzeg wolny płytki paznokcia pilnikiem o ziarnie 180. Wykonujemy ruchy wahadłowe od jednego do drugiego brzegu płytki paznokcia. Matowimy płytkę paznokcia pilnikiem o ziarnie 180. Wykonujemy odtłuszczenie płytki paznokcia płynem odtłuszczającym i wycieramy płatkiem bezpyłowym. Nakładamy preparat, który zwiększa przyczepność (tzw. adhezję) oraz trwałość hybrydy – primer. (Primer kwasowy – w przypadku problematycznych płytek paznokciowych, po nałożeniu dość szybko odparowuje. Dla większości paznokci wystarczający jest primer bezkwasowy, który po nałożeniu zostawia lekko połyskliwą powłokę. Po odczekaniu 60 sekund na jego odparowanie, paznokieć jest gotowy do nakładania kolejnych produktów.) Nakładamy cienką warstwą bazy hybrydowej od wału paznokcia w stronę brzegu wolnego. Wykonujemy polimeryzację w lampie. Czas polimeryzacji jest wskazany przez producenta produktu. Zwykle w lampie LED 20-30 sekund, w lampie UV 1-2 minuty. Pracujemy naprzemiennie na dłoniach, nakładając produkt na każdym paznokciu pojedynczo wykonując polimeryzację. Aby uniknąć tzw liftingu produktu, czyli kurczenia się kolorowego lakieru hybrydowego, należy wierzchnią warstwę utwardzonej bazy hybrydowej usunąć suchym płatkiem bezpyłowym. Czysta strona płatka do jednej płytki paznokcia. Nie można przenosić produktu na skórę wałów około paznokciowych. Pozostawione resztki produktu na skórze mogą spowodować wystąpienie alergii. Przed aplikacją kolorowego lakieru hybrydowego można go dokładnie wymieszać mieszadłem, ponieważ pigment może osiadać na dnie. Nakładamy pierwszą warstwę wybranego koloru począwszy od wału paznokcia do brzegu wolnego. Polimeryzacja w lampie. Delikatnie odchylamy wał paznokcia dłutkiem do skórek. Nakładamy drugą warstwę wybranego koloru. Wypełniamy lakierem hybrydowym wolne miejsca na płytce paznokciowej używając do tego celu cienkiego pędzelka. Polimeryzacja w lampie. Nakładamy top hybrydowy. Polimeryzacja w lampie. Stosujemy cleaner celem usunięcia tzw. warstwy inhibicyjnej (warstwa lepka produktu powstała na skutek niespolimeryzowania wierzchniej części produktu – jest to naturalny proces podczas polimeryzacji). Używamy czystą stronę płatka do jednego paznokcia (w przypadku użycia wielokrotnie jednego wacika na więcej niż jeden paznokieć dojdzie do utraty połysku na pozostałych paznokciach oraz możliwości rozprowadzenia produktu na skórze, co może dawać skłonności do alergii). Aplikujemy olejek do skórek na wał paznokcia. Delikatnie wmasowujemy w skórę wału paznokcia. Na zakończenie zabiegu można wykonać delikatny masaż dłoni. Sprzątanie stanowiska pracy: wyrzucamy wszystkie akcesoria jednokrotnego użytku; akcesoria wielokrotnego użytku poddawane są dezynfekcji; narzędzia ostre (frezy, cążki, dłutko) poddawane są dodatkowo oczyszczeniu oraz sterylizacji; dezynfekcja powierzchni (blat biurka, lampy do polimeryzacji, itp.). Technika wykonania zabiegu usuwania stylizacji hybrydowej: Stylizację wykonaną lakierami hybrydowymi można wykonać na dwa sposoby: Chemicznie – przy użyciu rozpuszczalnika – acetonu. Mechanicznie – przy użyciu frezu – frezu z węglika spiekanego lub ceramicznego. Sposób chemiczny usuwania stylizacji hybrydowej: Przygotowanie stanowiska pracy, stylistki oraz klientki do zabiegu. Dezynfekcja skóry dłoni stylistki oraz klientki. Przeprowadzenie wywiadu z klientką, propozycja stylizacji. Ogląd dłoni, wykluczenie przeciwwskazania do zabiegu. Spiłowujemy wierzchnią warstwę pilnikiem o ziarnie 180. Nakładamy płatki kosmetyczne nasączone acetonem na paznokcie klientki i owijamy folią aluminiową. Pozostawiamy na około 10 minut. Odwijamy folię i zdejmujemy płatki. Dłutkiem delikatnie usuwamy popękane warstwy hybrydy. Pozostałości delikatnie usuwamy pilnikiem drobnoziarnistym/bufferem gradacji 240. Na tak przygotowanej płytce paznokciowej można wykonać kolejną stylizację lub zakończyć zabieg poprzez nałożenie oliwki na skórki. Sposób mechaniczny usuwania stylizacji hybrydowej: Przygotowanie stanowiska pracy, stylistki oraz klientki do zabiegu. Dezynfekcja skóry dłoni stylistki oraz klientki. Przeprowadzenie wywiadu z klientką, propozycja stylizacji. Ogląd dłoni, wykluczenie przeciwwskazania do zabiegu. Zastosowanie frezu z węglika spiekanego (dla osób początkujących najbardziej wskazany z czerwonym oznaczeniem, dla osób zaawansowanych w pracy z frezarką można użyć innych ostrości frezu lub frezu ceramicznego). Obroty frezu w prawym kierunku, 10-15 tys. obrotów. Frez przesuwamy ciągłym ruchem od wału paznokciowego w stronę brzegu wolnego. Pozostałości delikatnie usuwamy pilnikiem drobnoziarnistym/bufferem gradacji 240. Na tak przygotowanej płytce paznokciowej można wykonać kolejną stylizację lub zakończyć zabieg poprzez nałożenie oliwki na skórki. MANICURE JAPOŃSKI – P.SHINE naturalne zabezpieczenie i nadanie niepowtarzalnego blasku płytce paznokcia; leczenie i regeneracja łamliwych paznokci; nie należy stosować zaraz po zdjęciu tipsów, jeśli płytka paznokcia jest zbytnio przytarta; aby kuracja przyniosła pożądany efekt należy zabiegi stosować przez okres pełnego zrośnięcia płytki paznokcia; wskazane jest, aby na zrastający paznokieć stosować uzupełnienie, z tym, że nie matowimy całej płytki paznokcia, a tylko miejsce do uzupełnienia; w celu regeneracji płytki stosować 3 – 4 zabiegi, które należy powtarzać, co 2 tygodnie. Technika wykonania zabiegu manicure japoński: Dezynfekcja skóry dłoni swoich i klientki preparatem do dezynfekcji. Ogląd dłoni klientki, wykluczenie przeciwwskazań. Wykonanie manicure: biologiczny/klasyczny/frezarkowy/kombinowany. Opiłowanie brzegu wolnego płytki paznokcia pilnikiem gradacji 180. Delikatne matowienie płytki paznokcia pilnikiem typu buffer o gradacji 240. Nanieść niewielką ilość pasty z zielonego pojemnika na zieloną polerkę i dokładnie wcierać pracując w jednym kierunku do momentu, aż płytka paznokcia zacznie błyszczeć. W celu zabezpieczenia składników odżywczych zawartych w paście, należy nanieść niewielką ilość pudru z różowego pojemnika na różową polerkę i dokładnie wcierać kierując polerkę w jednym kierunku. Nadmiar pudru usunąć. Zastosowanie oliwki na skórki, wypolerowanie chusteczką higieniczną. Pielęgnacja dłoni: utrzymanie dłoni w czystości; używanie rękawiczek do prac domowych i ogrodowych; regularne korzystanie z zabiegów manicure; stałe nawilżenie kremami; stosowanie kremów po każdym kontakcie z wodą (kremy nawilżające – latem, kremy regenerujące – zimą); stosowanie peeling’u 1 – 2 razy w tygodniu; stosowanie masek odżywczych do dłoni oraz olejków do skórek; zastosowanie kąpieli parafinowej. Podstawy masażu Masaż to jedna z najstarszych metod leczenia fizjoterapeutycznego, stosowana leczniczo i profilaktycznie. Polega na wykonaniu zespołu różnych czynności manualnych, które działają na skórę, tkankę podskórną, a także mięśnie, pobudzają układ krwionośny, limfatyczny oraz nerwowy i hormonalny. Masaż jest najlepszym sposobem na poprawę samopoczucia i pozbycie się stresu, wspaniale rozluźnia mięśnie i stymuluje krążenie. Masaż relaksująco kosmetyczny dłoni stanowi świetne uzupełnienie dotychczasowej oferty wielu gabinetów, zajmujących się pielęgnacją dłoni i paznokci. Liczne zalety takiego masażu to przede wszystkim pielęgnacja skóry dłoni oraz odprężenie. W celu urozmaicenia zabiegu, warto zastosować odpowiednie preparaty wspomagające masaż oraz dodatki zapachowe. Wskazania do masażu: Poprawa sprawności ruchowej. Poprawa cyrkulacji krwi. Poprawa kondycji skóry (nawilżenie, odżywienie, regeneracja, poprawa elastyczności). Przeciwwskazania do masażu: Stany zapalne, choroby zakaźne i alergiczne skóry. Wszelkie zmiany dermatologiczne (owrzodzenia, egzema, łuszczyca, wypryski). Przerwanie ciągłości naskórka. Wczesne stany po urazach kości (złamania, zwichnięcia). Świeże zakrzepy i krwiaki. Zespół znamion dysplastycznych. Guzki niewiadomego pochodzenia. Choroby nowotworowe. Alergia na składniki zawarte w kosmetykach używanych do masażu. Przygotowanie do masażu dłoni Masaż dłoni i przedramienia można wykonywać przy stanowisku do manicure, na którym powinna znajdować się poduszka do manicure i jednorazowy podkład (pole zabiegowe powinno być czyste i zdezynfekowane). W zasięgu ręki powinny znajdować się niezbędne materiały: preparat do dezynfekcji skóry, preparat posiadający dobry poślizg: krem, balsam, mleczko, oliwka, maska. Kosmetyki stosowane do masażu powinny mieć silne działanie nawilżające, uelastyczniające, odżywcze i regenerujące skórę dłoni, skórki wokół wału paznokciowego oraz paznokcie. Przed masażem można dodatkowo wykonać złuszczanie warstwy rogowej naskórka, stosując odpowiedni peeling. Masaż dłoni Do masażu dłoni należy odpowiednio się przygotować poprzez umycie dłoni oraz usunięcie wszelkiej biżuterii znajdującej się na palcach oraz rękach, np. pierścionki, zegarki, bransoletki, itp. W masażu dłoni wyróżnia się 3 ruchy: – głaskanie – rozcieranie – ugniatanie Każdy ruch powtarzany jest od 3 do 5 razy wykonując w stronę serca. Masaż dłoni wykonuje się około 15 minut. Wpływ masażu na skórę: Szybsza odbudowa uszkodzonych komórek. Lepsze dotlenienie, dzięki złuszczeniu (usunięciu) naskórka i otwarciu porów skóry. Lepsze odżywienie, dzięki układom: krwionośnemu i limfatycznemu. Przyspieszenie procesu rogowacenia, co prowadzi do odmłodzenia naskórka. Uelastycznienie skóry. Możliwość szybszego wprowadzenia substancji leczniczych i odżywczych. Masaż dłoni ilustracje: Rysunek 1 Głaskanie strony grzbietowo-dłoniowej palców ręki Rysunek 2 Rozcieranie stron bocznych ręki Rysunek 3 Rozcieranie strony grzbietowo-dłoniowej palców ręki Rysunek 4 Ugniatanie strony grzbietowo-dłoniowej palców ręki Rysunek 5 Głaskanie strony grzbietowej ręki Rysunek 6 Rozcieranie strony grzbietowej ręki Rysunek 7 Głaskanie strony dłoniowej ręki Rysunek 8 Rozcieranie strony dłoniowej ręki Rysunek 9 Ugniatanie kłębu Kciuka i kłębika palca małego Rysunek 10 Ugniatanie strony dłoniowej ręki Rysunek 11 Głaskanie i rozciąganie stawu promieniowo-nadgarstkowego Rysunek 12 Głaskanie przedramienia naprzemiennie Rysunek 13 Głaskanie przedramienia oburącz Rysunek 14 Rozcieranie przedramienia naprzemiennie Pielęgnacja dłoni: Utrzymanie dłoni w czystości. Używanie rękawiczek do prac domowych i ogrodowych. Regularne korzystanie z zabiegów manicure. Stałe nawilżenie kremami. Stosowanie kremów po każdym kontakcie z wodą (kremy nawilżające – latem; kremy regenerujące – zimą). Stosowanie peelingu 1-2 razy w tygodniu. Stosowanie masek odżywczych do dłoni oraz olejków do skórek. Zastosowanie kąpieli parafinowej. Zabieg parafinowy dłoni Kąpiel parafinowa przyjemnie rozgrzewa, wygładza, nawilża i uelastycznia skórę dłoni. Pod jej wpływem naskórek rozpulchnia się i lepiej wchłania zawarte w parafinie składniki odżywcze. Zabiegi parafinowe powinny być wykonywane seryjnie, na przykład 6 zabiegów z częstotliwością, co drugi dzień lub raz w tygodniu przy każdym manicure. Przeciwwskazaniem są wszelkie choroby dłoni i paznokci oraz alergia na parafinę i pochodne parafiny. Technika wykonania zabiegu parafinowego: Dezynfekcja dłoni. Peeling dłoni. Masaż dłoni. Nałożenie substancji odżywczej. Zanurzenie dłoni w parafinie do nadgarstka od 3 do 5 razy. Nałożenie foliowej rękawicy ochronnej, a następnie rękawicy frotte. Usunięcie parafiny po 15 – 20 minutach. Nałożenie kremu ochronnego. Wyposażenie stanowiska pracy: Stolik z lampką i podpórką na rękę (szerokość stolika nie większa niż 50 cm). Podkład do manicure/ręczniki papierowe. Płatki kosmetyczne/płatki bezpyłowe. Sterylizator autoklaw. Preparaty do dezynfekcji. Pilniki papierowe/buffery/polerki gradacji 180/240 oraz drobno, średnio i grubo ziarniste. Dłutko do skórek/patyczki drewniane. Cążki do wycinania skórek. Zmywacz bezacetonowy do paznokci. Zestaw kosmetyków do wykonania manicure (baza, kolorowe lakiery, top). Preparat do zmiękczania skórek/remover. Szczoteczka. Miseczka do kąpieli dłoni. Peeling drobnoziarnisty do dłoni. Krem do masażu dłoni. Mleczko kolagenowo – elastylowe. Parafina kosmetyczna. Podgrzewacz do parafiny. Rękawice foliowe. Rękawice frotte. Oliwka do skórek. Preparat przyspieszający wysychanie lakieru. Umywalka z bieżącą ciepłą i zimną wodą. Kosz na śmieci. Apteczka pierwszej pomocy. Uwaga: Program szkoleń jest programem autorskim, stanowi własność intelektualną Placówki Kształcenia Ustawicznego „ STYL – STUDIO” i jako taki podlega ochronie zgodnie z ustawą o „Prawie Autorskim i Prawach Pokrewnych” z dnia 4.02.1994 r. Dz. U. nr 24 poz. 83 z późniejszymi zmianami. Wszelkie prawa zastrzeżone. Zakaz kopiowania części lub całości tekstu z konspektu edukacyjnego. Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone Opracowała mgr Aneta Lubczyńska

Przeczytaj inne artykuły