Konspekt kurs stylistki paznokci manicure japoński

KONSPEKT EDUKACYJNY Kurs stylistki paznokci LEKCJA 2 - MANICURE JAPOŃSKI Definicja paznokci Paznokcie podobnie jak włosy, gruczoły łojowe i potowe należą do przydatków skóry. Stanowią produkt rogowacenia naskórka, składają się ze zrogowaciałych keratynocytów (zwanych korneocytami). Paznokieć stanowi ochronę dla mocno ukrwionych i unerwionych zakończeń palców rąk i nóg. Jest szczelną rogową płytką, odporną na termiczne i chemiczne wpływy, która ochrania tkankę właściwą łoża paznokciowego od różnych czynników zewnętrznych. Paznokieć jest również podporą i przy dotyku lub ucisku umożliwia dokładniejsze wyczuwanie. Płytka paznokciowa u zdrowych ludzi jest gładka, lekko wypukła, bezbarwna i prawie przejrzysta. Wielkość oraz grubość płytki paznokcia zmieniają się wraz z wiekiem, rodzajem wykonywanej pracy i ogólnym stanem organizmu. Długość płytki paznokcia to średnio 10 – 17 mm, szerokość 10 – 15 oraz grubość 0,305 – 0,369 mm. Dane te są schematyczne i skłonne do znacznych wahań u każdego człowieka, np. u kobiet paznokcie są stosunkowo mniejsze i cieńsze niż u mężczyzn. Różnice w rozmiarach można również dostrzec między tymi samymi palcami prawej i lewej ręki. BUDOWA PŁYTKI PAZNOKCIA Budowa płytki paznokcia: 1) Wał paznokciowy tylny (proksymalny) 2) Płytka paznokcia 3) Hyponychium 4) Łożysko paznokcia 5) Paliczek dystalny dalszy 6) Obrączek naskórkowy 7) Oskórek 8) Warstwa rogowa naskórka 9) Eponychium 10) Macierz Anatomia paznokcia Macierz paznokcia to najważniejszy element płytki paznokciowej. Znajduje się bezpośrednio pod wałem paznokciowym tylnym (proksymalnym) i odpowiada za prawidłowy wzrost, wygląd oraz kondycję paznokcia. Wyróżniamy tutaj onihoblasty macierzy – warunkują główny wzrost płytki paznokciowej. Uszkodzona lub naruszona macierz paznokcia sprawia, że paznokcie rosną zdeformowane oraz pobruzdowane, co jednak nie jest przeciwwskazaniem do wykonania usługi. Dla mocnych oraz zdrowych paznokci warto uzupełnić dietę w: witaminy A i E, witaminy z grupy B w tym biotynę, cynk, kwasy omega-3 oraz odpowiednią ilość wody ok. 1,5 litra dziennie. Eponychium to cienki odcinek znajdujący się w dolnej części proksymalnego wału paznokciowego. Zawiera wyspecjalizowane komórki macierzyste produkujące oskórek. Eponychium pełni funkcje ochronne dla macierzy paznokcia przed dostępem wirusów, bakterii, drobnoustrojów oraz alergenów. Oskórek, inaczej cuticle zwany również nabłonkiem. Produkowany przez komórki macierzyste eponychium. Jest to rodzaj tkanki naskórka - cienka, bezbarwna warstwa martwej tkanki, która mocno przylega do płytki paznokcia i stanowi jedną z najbardziej lepkich struktur w ciele człowieka. Zwykle znajduje się w każdym zakamarku płytki paznokciowej, dlatego niejednokrotnie jest zmorą każdej stylistki. Łożysko paznokcia to lekko różowa tkanka znajdująca się bezpośrednio pod płytką paznokcia. W łożysku paznokcia znajdują się zakończenia naczyń krwionośnych oraz nerwowych, a także warstwa rozrodcza – onihoblasty łoża, które biorą udział w zwiększeniu grubości płytki paznokcia. Hyponychium, czyli obrąbek naskórkowy podpaznokciowy. Tkanka znajdująca się między płytką paznokcia a łożyskiem. Ulega rozrostowi przy długich paznokciach, stanowiąc dodatkową stabilizację dla przerośniętego brzegu wolnego. Jest to bardzo delikatna struktura, która nie wolno w żaden sposób usuwać, bowiem jakakolwiek ingerencja grozi powstaniem stanów infekcyjnych. Wał paznokciowy tylny (część proksymalna) zwany również fałdem proksymalnym. To cały płat skóry pokrywający macierz, rozciągający się od krawędzi widocznej płytki paznokcia do pierwszego stawu palca. Obrąbek naskórkowy to skrajna, zrogowaciała część fałdu proksymalnego. Pozbawiona jest naczyń krwionośnych oraz nerwowych, dzięki czemu bezpiecznie możemy usuwać jej część podczas wykonywania manicure. Ta skórka tworzy ważne uszczelnienie między wałem proksymalnym a płytką paznokcia - zapobiegając przedostawaniu się organizmów zakaźnych pod skórę. Gdy obrąbek naskórkowy zostanie nadmiernie zaatakowany chemicznie, fizycznie starty/przecięty lub uszkodzony, wtedy warstwa wierzchnia staje się grubsza i twardsza, aby zapewnić lepszą ochronę przed dalszym nadużyciem lub obrażeniami. Przy zbyt agresywnym wykonywaniu manicure, organizmy zakaźne przez uszkodzoną tkankę mogą uzyskać dostęp i wchodząc do skóry doprowadzić do potencjalnie poważnych infekcji, trwałych uszkodzeń płytki paznokcia i/lub infekcji kości, co może prowadzić do utraty palca. Również reakcje alergiczne na produkty do sztucznych paznokci są znacznie bardziej prawdopodobne w przypadku wielokrotnego narażenia na uszkodzoną, pociętą lub otartą skórę. Dlatego tak ważne jest staranne i umiejętne wykonywanie manicure w tych miejscach. Obłączek, tzw. lunula to część płytki paznokcia, która leży bliżej tylnego wału, ma matowe zabarwienie i półksiężycową formę. Jest najdelikatniejszą, najcieńszą i żywą częścią paznokcia. Koloryt obłączka jest spowodowany procesami zachodzącymi w komórkach macierzy – onihoblastach, które wraz ze wzrostem przesuwając się w stronę brzegu wolnego, twardnieją i stają się białe. Później są bezbarwne, gdy ich jądra stają się spłaszczone. Brzeg wolny czyli część dystalna paznokcia. To strefa swobodnej części paznokcia, gdzie płytka paznokcia jest oddzielona od łoża paznokciowego. W jej dolnej powierzchni można wyróżnić szereg płaskich i mocno zabarwionych komórek, stąd zmiana zabarwienia płytki paznokciowej. Wały boczne czyli części lateralne, które z obydwu stron otaczają płytkę paznokcia. Peryonychium to boczne skórki znajdujące się w częściach lateralnych paznokcia, które chronią łoże paznokcia przed wnikaniem bakterii, drobnoustrojów oraz ewentualnymi zakażeniami. BUDOWA PAZNOKCIA Budowa paznokcia: 1) Brzeg wolny 2) Płytka Paznokcia 3) Peryonychium 4) Obłączek 5) Oskórek 6) Wały boczne 7) Hyponychium 8) Linia wzrostu paznokcia 9) Łoże paznokcia 10) Macierz 11) Fałd proksymalny Na płytkę paznokcia składają się dwie powierzchnie: zewnętrzna, która jest gładka i błyszcząca oraz wewnętrzna (nierówna), która tworzy rogowe występy, przez co szczelnie przylega do łoża paznokcia. Płytki paznokci są keratyną, czyli substancją, która wychodzi z innych substancji chemicznych – aminokwasów. Dlatego paznokcie w 100% składają się z substancji chemicznych: węgla, tlenu, azotu, wodoru i siarki, a także śladowych ilości żelaza, aluminium, miedzi, srebra oraz złota. Bardzo duże znaczenie w składzie chemicznym paznokci ma siarka, która tworzy siarkawe związki, przez co dodaje mocy odżywczej paznokciom. Paznokcie spełniają następujące funkcje: chronią opuszki palców przed urazami, ułatwiają chwytanie i utrzymywanie drobnych przedmiotów, zwiększają precyzję ruchów palców, zwiększają wrażliwość dotykową, stan paznokci wykorzystywany jest w diagnostyce różnych chorób, pełnią rolę estetyczną. Zmiany płytki paznokciowej Stylistka często ma do czynienia ze zmianami w obrębie paznokci oraz skóry dłoni. W tym przypadku należy rozróżniać zmiany, które można poprawić odpowiednim zabiegiem manicure oraz zmiany chorobowe, którymi powinien zająć się lekarz dermatolog. Zmiany płytki paznokciowej mogą być nabyte – skutek określonej choroby lub działania chorobotwórczych czynników zewnętrznych (chemikalia, urazy mechaniczne) lub wrodzone – zmiany uwarunkowane genetycznie. Zmiany paznokcia mają rozmaite przyczyny i często nie występują same, ale są typowym objawem towarzyszącym innym chorobom (np. łuszczycy). Przyczyny zmian płytki paznokciowej: niedotlenienie, niedobór minerałów lub żelaza, ogólne niedożywienie, kontakt z chemikaliami i wilgocią, stałe podrażnianie macierzy, możliwość zakażenia grzybami lub bakteriami. Najczęściej występujące zmiany płytki paznokciowej, tzw. zmiany pierwotne: zaklęśnięcie płytki paznokciowe, zmiany związane z zaburzeniami przemiany materii, oddzielanie się płytki paznokciowej od łożyska, łamliwość, bruzdowania poprzeczne i podłużne paznokci, paznokieć naparstkowy, przerost płytki paznokciowej. Przeciwwskazania przy wykonaniu manicure: drożdżyca. grzybica dłoni i paznokci. łuszczyca. liszaj płaski. zanokcica. brodawki. choroby wału paznokcia. stany alergiczne. stany zapalne i infekcyjne. Drożdżyca – zmiany rozpoczynają się od wału paznokcia, w którym powstaje stan ropny. Wał jest obrzęknięty i nawisa nad płytką paznokcia, a przy naciśnięciu wydobywa się wydzielina ropna. Sama płytka jest szara, matowa, bruzdowata poprzecznie lub podłużnie. Grzybica dłoni – występuje stosunkowo rzadko, charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem. Obserwuje się zmiany rumieniowo złuszczające i pęcherzykowate na powierzchni dłoniowej przechodzące na powierzchnie boczne, a następnie grzbietowe palców i rąk. Grzybica paznokci – płytka paznokcia ma zmianę rozpoczynającą się od wolnego brzegu paznokcia. Płytka jest szara lub zielonkawa, matowa, krucha, łamliwa, występuje nieregularne poprzeczne lub podłużne bruzdowanie płytki, aż do całkowitego jej spełznięcia. Łuszczyca – płytka paznokciowa staje się matowa, krucha, zgrubiała, czasami istnieją punkcikowe wgłębienia jak w naparstku, zmiany cofają się bardzo powoli i opornie. Liszaj płaski – płytka paznokcia jest krucha, bruzdowata i łamliwa. Leczenie jest trudne, prowadzone przez dermatologa. Zanokcica – ropne zapalenie tkanek około paznokciowych. Choroba ma przebieg ostry, zmiany są bardzo bolesne, wał paznokcia jest bardzo zaczerwieniony, spuchnięty ze zmianami ropnymi. Podczas stylizacji można spotkać się z patologią płytki paznokcia, jaką jest zakażenie pałeczką ropy błękitnej - bakteria występująca w wodzie. Zagnieżdżeniu pod paznokciem przedłużonym sprzyjają niewielkie naddarcia skóry wałów paznokciowych, przybiera kolor butelkowo-zielony lub brunatny, żywi się keratyną. Można ją usunąć z powierzchni płytki poprzez opiłowanie, jednak zwykle ginie, gdy dostaje tlen. Gdy bakteria dostaje się bardzo głęboko i dochodzi do znacznego odbarwienia, najlepiej zostawić do zrośnięcia płytki. W sytuacjach niepokojących warto skorzystać z konsultacji dermatologicznej. Wyposażenie stanowiska pracy: Stolik z lampką i podpórką na rękę (szerokość stolika nie większa niż 50 cm). Podkład do manicure/ręczniki papierowe. Sterylizator autoklaw. Preparaty do dezynfekcji. Szczoteczka. Frezarka. Frez kamienny ścięty stożek. Frez diamentowy walec. Oliwka do skórek. Krem do pielęgnacji dłoni. Umywalka z bieżącą ciepłą i zimną wodą. Kosz na śmieci. Apteczka pierwszej pomocy. Preparaty do dezynfekcji: Do dezynfekcji higienicznej i chirurgicznej rąk preparat hypoalergiczny na bazie alkoholu. Do dezynfekcji powierzchni i sprzętu medycznego preparat alkoholowy o szerokim spektrum działania na: bakterie, grzyby, wirusy, prątki oraz spory. Do dezynfekcji po przerwaniu łączności tkanki miękkiej – preparat odkażający i hamujący krwawienie. Higiena pracy Podstawą bezpiecznej pracy w salonie jest zachowanie odpowiedniej higieny. Dlatego należy pamiętać o przestrzeganiu podstawowych czynności w salonie: - zachowanie zasad aseptyki oraz antyseptyki; - przygotowanie stanowiska pracy (dostosowanie do własnych potrzeb wysokości biurka oraz krzesła, wyposażenie w niezbędny sprzęt, akcesoria oraz kosmetyki do pracy, sprawdzenie sprawności urządzeń); - dezynfekcja stanowiska pracy oraz utrzymanie w czystości; - dezynfekcja i sterylizacja narzędzi ostrych (frezy, cążki, dłutka); - praca akcesoriami jednokrotnego użytku (pilniki, patyczki drewniane); - przygotowanie stylistki do zabiegu (odzież ochronna, mycie oraz dezynfekcja dłoni, rękawiczki ochronne, włosy długie i półdługie należy spiąć, aby nie dotykały stanowiska pracy); - przygotowanie klientki do zabiegu (wskazanie miejsca, dezynfekcja dłoni); - przeprowadzenie wywiadu z klientką, propozycja stylizacji; - ocena stanu skóry dłoni i paznokci oraz wykluczenie przeciwwskazań do zabiegu; Etapy dezynfekcji/sterylizacji: Dezynfekcja narzędzi i akcesoriów preparatem alkoholowym; Oczyszczenie powierzchni narzędzi i akcesoriów – szczoteczka/myjka ultradźwiękowa; Osuszanie oczyszczonych narzędzi i akcesoriów; Sterylizacja narzędzi ostrych w autoklawie; Przechowywanie w odpowiednio przystosowanych pojemnikach. Rodzaj manicure, czyli sposób opracowania wszelkich zrogowaceń oraz oskórka w okolicy płytki paznokciowej jest zależny od stanu skóry klientki. Przy skórze bardzo wilgotnej wskazane jest wykonanie manicure tradycyjnego, natomiast skóra sucha jest wskazaniem do wykonania manicure frezarkowego lub kombinowanego. Wyróżniamy rodzaje manicure: manicure klasyczny (tradycyjny) – polega na wymoczeniu skórek w wodzie ze zmiękczaczem i usunięciu skórek cążkami. manicure biologiczny – polega na zastąpieniu zabiegu wycinania skórek specjalnym płynem lub kremem, który powoduje wykruszenie się skórek; nie wycinamy skórek cążkami. manicure frezarkowy – opracowanie wałów paznokciowych i usunięcie skórek frezami przy użyciu frezarki. manicure kombinowany – połączenie manicure klasycznego (użycie narzędzi ostrych) oraz manicure frezarkowego (opracowanie wałów paznokciowych frezami). Manicure japoński to metoda pielęgnacji paznokci. Ten tradycyjny japoński zabieg jest wyrazem przywiązania Japończyków do wszechstronnego wykorzystywania skarbów morza. Wzmacnia naturalne paznokcie, zasila je krzemionką z Morza Japońskiego, witaminami, pszczelim pyłkiem oraz keratyną. Głęboko odżywia paznokcie oraz zamyka łuski tworząc naturalną barierę ochronną. Manicure japoński polecany jest szczególnie osobom posiadającym kruchą i łamliwą płytkę paznokcia, jest też niezastąpiony przy paznokciach rozdwajających się. Zabieg ten polega na energicznym wcieraniu specjalnej pasty w naturalną płytkę paznokcia. Następnie na przygotowaną w ten sposób powierzchnię nanosi się warstwę pudru, który zabezpiecza powierzchnię przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Zapobiega to wypłukiwaniu zawartych w paście składników odżywczych oraz nadaje paznokciom blask różowej perły. Technologia zabiegu pobudza ukrwienie łożyska oraz wspiera wzrost paznokci. Paznokcie zostają wzmocnione i zabezpieczone przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Manicure japoński zapobiega także łuszczeniu się i rozdwajaniu płytki. W celu uzupełnienia odżywczej warstwy, kurację należy systematycznie powtarzać - co dwa, trzy tygodnie przez okres pełnego zrośnięcia płytki paznokcia. Zabieg przeciętnie trwa około 30 minut. Po manicure japońskim przyczepność płytki paznokcia jest bardzo ograniczona, dlatego zaleca się przez cztery do pięciu dni nie malować paznokci. Ze względu na wyjątkowo naturalny wygląd paznokci po zabiegu, manicure japoński swobodnie mogą stosować zarówno panie jak i panowie. Przeciwwskazaniem jest bardzo mocno osłabiona płytka paznokcia (np. po nieprawidłowym zabiegu przedłużania paznokci). Szczególnie dobre efekty uzyskuje się łącząc manicure japoński z manicure biologicznym. Technika wykonania zabiegu manicure japoński: Przygotowanie stanowiska pracy, stylistki oraz klientki do zabiegu. Dezynfekcja skóry dłoni stylistki oraz klientki (nakładamy 3 ml preparatu i rozcieramy na dłoniach). Przeprowadzenie wywiadu z klientką, propozycja stylizacji. Ogląd dłoni, wykluczenie przeciwwskazań do zabiegu. Jeśli na paznokciach są jakieś produkty, np. lakier lub żel czy hybryda, pierwszą czynnością jest usunięcie ich z powierzchni płytki. Oczywiście te czynności należy wykonywać delikatnie, aby nie doszło do uszkodzenia mechanicznego, czyli przepiłowania. Zabieg manicure japoński zaczynamy wykonywać od małego palca. W zależności od potrzeb wykonujemy manicure biologiczny, klasyczny, frezarkowy lub kombinowany. Nakładamy remover na skórki. Dłutkiem lub patyczkiem drewnianym usuwamy oskórek z powierzchni płytki paznokcia. Nadajemy kształt opiłowując brzeg wolny płytki paznokcia pilnikiem o gradacji 180. Wykonujemy ruchy wahadłowe od jednego do drugiego brzegu płytki paznokcia. Następnie wyrównujemy powierzchnię oraz usuwamy warstwy tłuszczowe w celu lepszego rozłożenia oraz przyczepności produktu. Do tego celu wykorzystujemy buffer drobnoziarnisty znajdujący się w zestawie. Na płytkę paznokcia nanosimy niewielką ilość pasty z pudełeczka numer jeden z zielonym wieczkiem. Przy użyciu zielonej polerki dokładnie wcieramy pastę. Pracujemy energicznymi ruchami w jednym kierunku, do momentu aż płytka paznokcia zacznie intensywnie błyszczeć. Pozostałości pasty usuwamy szpatułką. Następnie stosujemy puder z pudełeczka numer dwa z różowym wieczkiem. Nakładamy niewielką ilość pudru i różową polerką wcieramy w płytkę paznokcia. Pracujemy w jednym kierunku do momentu całkowitego rozprowadzenia produktu. Pozostałości pudru wcieramy przy użyciu irchy, dodatkowo polerując paznokieć. Aplikujemy olejek do skórek na wał paznokcia. Delikatnie wmasowujemy w skórę wału paznokcia. Na zakończenie zabiegu można wykonać delikatny masaż dłoni. Sprzątanie stanowiska pracy: – wyrzucamy wszystkie akcesoria jednokrotnego użytku; – akcesoria wielokrotnego użytku poddawane są dezynfekcji; – narzędzia ostre (frezy, cążki, dłutko) poddawane są dodatkowo oczyszczeniu oraz sterylizacji; – dezynfekcja powierzchni (blat biurka, lampy do polimeryzacji, itp.). Uwaga: Program szkoleń jest programem autorskim, stanowi własność intelektualną Placówki Kształcenia Ustawicznego „ STYL – STUDIO” i jako taki podlega ochronie zgodnie z ustawą o „Prawie Autorskim i Prawach Pokrewnych” z dnia 4.02.1994 r. Dz. U. nr 24 poz. 83 z późniejszymi zmianami. Wszelkie prawa zastrzeżone. Zakaz kopiowania części lub całości tekstu z konspektu edukacyjnego. Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone Opracowała mgr Aneta Lubczyńska

Podobne artykuły